Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
Resolved Question: Can pigs swim???
Best Answer
Not only can they swim but they enjoy it too. A pig is unable to sweat so in order to cool down they need mud or better yet water to swim in. Pigs are very smart and believe it or not they try to be clean, its the humans that have made them dirt pigs.
Anyway...
Lyricson's version of superior riddim.
It seems the name of the song is "Let Jah Be Your Guide".
Didn't find a studio version.
So let's see the other versions.
Superior Riddim
One love...
Babylon...
Jah...
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Τουλάχιστον πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω, το: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»…»
Ανάπηρος έμεινε ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, από την ωμή βία που ασκήθηκε εναντίον του από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, ενώ κάλυπτε την απεργιακή κινητοποίηση στις 15 Ιουνίου. Συγκεκριμένα, άνδρας των ΜΑΤ πέταξε στοχευμένα μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε απόσταση αναπνοής από το κεφάλι του, αφού μάλιστα ο συνάδελφος είχε δηλώσει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα δύο αυτιά! Τη βάναυση συμπεριφορά των ΜΑΤ καταδίκασε απερίφραστα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ήδη στον Εισαγγελέα. Ο Μανώλης Κυπραίος λοιπόν γίνεται στοιχειοθετημένα ο πρώτος συνάνθρωπός μας που κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων έχασε εξολοκλήρου μία απ' τις 5 αισθήσεις του και έμεινε ανάπηρος, ως αποτέλεσμα της αστυνομικής βίας. Δηλώνοντας την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας, παραθέτουμε τη συγκλονιστική μαρτυρία που μας έστειλε.
Η συγκλονιστική μαρτυρία του Μανώλη Κυπραίου στον Εξάντα.
«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».
Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.
Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχία και ενδόμυχα ένας φόβος αν θέλεις με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά ήταν αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.
Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός και πιο επιφυλακτικός. Ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να ξεσπάσει η «φωτιά».
Οι απλοί έλληνες πολίτες που βρίσκονταν εκεί, ήταν και αυτοί προβληματισμένοι με τους αστυνομικούς «ρόμποκοπ» όπως τους ονόμαζαν κοροϊδευτικά, λόγω των ειδικά ενισχυμένων στολών που φορούσαν.
Η ώρα περνούσε όταν ξαφνικά βρισκόμενος στο τέλος της πλατείας Συντάγματος, άρχισε ομοβροντία χημικών, δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Μαζική και χωρίς στόχευση. Ο κόσμος πανικόβλητος έτρεχε να κρυφτεί. Και εγώ μαζί τους σε μια γωνιά Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Με το ένα το κινητό για να μεταδίδω με την άλλη η φωτογραφική μηχανή. Τα λεπτά ατελείωτα και μαζί το κλάμα και η δυσφορία στην αναπνοή. «Θα αντέξεις» έλεγα στον εαυτό μου δίνοντας κουράγιο. Βλέπω μέσα από την στοά του υπουργείου Οικονομικών πίσω από τα ΜΑΤ να βγαίνουν κουκουλοφόροι με καδρόνια στα χέρια. «Πάγωσα».
Αυτό δεν πρέπει να το χάσω είπα.
Μα ξαφνικά μπροστά μου σωριάζεται ένας ηλικιωμένος. Δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Μαζί με κάποιους άλλους συμπολίτες μας, τον σηκώσαμε και τον πήγαμε στο πρόχειρο ιατρείο στην πλατεία.
Βλέποντας, θυμήθηκα τα πρόχειρα νοσοκομεία εκστρατείας που είχα δει στο Κόσοβο. Πραγματικά πεδίο μάχης μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας μου. Της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Συνέχισα. Αυτή τη φορά τα επεισόδια γίνονταν Φιλελλήνων και Ξενοφώντος. Με μεγαλύτερη ένταση. Χωρίς κουκουλοφόρους. Τα ΜΑΤ έριχναν αδιάκριτα και αναίτια χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικά. Το ίδιο σκηνικό. Κανένα έλεος σε κανέναν. Τα ΜΑΤ χτυπούσαν με τα κλομπ ό,τι κινιόταν. Μια φρενίτιδα οργής και βίας. Σαν κοπάδι καρχαριών.
Αυτό με έκανε να μπω στις αρχές μιας στοάς επί της Φιλελλήνων, να μεταδίδω και να τραβώ φωτογραφίες από εκεί.
Αυτό ήταν το μοιραίο λάθος μου.
Οπισθοχωρώντας μια ομάδα των ΜΑΤ, ο διμοιρίτης με ρωτάει γιατί τραβάω φωτογραφίες.
Και ξέροντας τη διαδικασία του λέω είμαι δημοσιογράφος και του δείχνω την ταυτότητα της Ενώσεως Συντακτών. Μάταια. Αυτό τον εξόργισε.
Αφού με στόλισε σε «άψογα γαλλικά», με δείχνει με το δάκτυλο σε έναν από την ομάδα του. Κατάλαβα πως κάτι θα γινόταν. Αλλά πίστευα πως το πολύ-πολύ να εισέπραττα καμία «βουρδουλιά».
Όχι. Ο ευτραφής άνδρας των ΜΑΤ σε κλάσματα δευτερολέπτων πετάει μπροστά μου μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
Όταν η προβλεπόμενη απόσταση έκρηξης είναι 50 μέτρα, καταλαβαίνετε τι έπαθα όταν η έκρηξη έγινε στους 50 πόντους.
Ένιωσα όλο το σώμα μου να τινάζεται, πέφτω μέσα στην στοά και για δευτερόλεπτα νόμιζα πως ήμουν νεκρός.
Λίγο μετά ένιωσα χέρια να με σηκώνουν και θολά να προσπαθώ να τους δω. Δεν μπορούσα όμως να τους ακούσω.
Ήταν ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, η Κωνσταντίνα, ο Νίκος και ο Πρόδρομος, όπως έμαθα μετά. Ζαλισμένος και λουσμένος με λίτρα νερού, προσπαθούσα να συνέλθω.
«Πρέπει να φύγεις να πας στο νοσοκομείο» μου έλεγαν με νοήματα.
Κατάλαβα πως έπρεπε να το κάνω αμέσως.
Με δυσκολία άρχισα να ανεβαίνω την Φιλελλήνων. Για να κατευθυνθώ προς το Ζάππειο και μετά στον Ευαγγελισμό, πεζός.
Μαζί και δεκάδες άλλοι απλοί πολίτες, κάποιοι από αυτούς με τα παιδιά τους που προσπαθούσαν να διαφύγουν.
Εκεί όμως μας περίμενε μια δεύτερη μεγάλη έκπληξη.
Μια ομάδα δειλών (ας μου επιτραπεί η έκφραση) της «Ομάδας Δέλτα» με μηχανές μας περικυκλώνει, όπως οι Ινδιάνοι τη μονάδα του στρατηγού Κάστερ.
Άρχισαν να μας βρίζουν και να μας χτυπούν. Προσπαθώντας να καλύψω έναν άγουρο έφηβο, ήταν δεν ήταν 15 ετών, δέχθηκα απανωτά χτυπήματα στη μέση και τα πόδια, με τις μηχανές να έρχονται επάνω μας με φόρα και μερικά μέτρα πριν από εμάς οι οδηγοί τους να φρενάρουν απότομα.
Κανονικός τραμπουκισμός και «νόμιμη» βία.
Χωρίς ακοή, χτυπημένος και να σφαδάζω από τους πόνους έφτασα στον «Ευαγγελισμό». Όμως δεν εφημέρευε και έπρεπε να πάω στον «Ερυθρό». Στην κατάσταση που ήμουν, ούτε ένα ασθενοφόρο δεν υπήρχε να με μεταφέρει…
Έφτασα με μεγάλη δυσκολία στον Ερυθρό. Οι γιατροί και το προσωπικό της κλινικής ΩΡΛ και οι παθολόγοι ήταν το λιγότερο άψογοι.
Πέρασα δέκα εφιαλτικές ημέρες προσπαθώντας να σώσουν οι γιατροί την ακοή στο δεξί αυτί, πρωτοστατούντος του καθηγητή κ. Βαθυλάκη. Δυστυχώς όμως η ζημιά ήταν πολύ μεγάλη.
Είχε επέλθει πλήρης κώφωση και στα δύο αυτιά. Είχε καταστραφεί πλήρως το βασικό όργανο ακοής ο κοχλίας και στις δύο πλευρές του κεφαλιού.
Ήμουν κωφός…
Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ είχαν κάνει καλά τη δουλειά τους. Άφησαν ανάπηρο έναν πολίτη. Και αυτός ήμουν εγώ.
Ο ευαίσθητος και δημοκράτης υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χ. Παπουτσής δεν καταδέχθηκε ούτε μια συγνώμη να ζητήσει. Ούτε φυσικά ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Λ. Οικονόμου.
Θα σκέφτηκαν πως ανήκω στις «παράπλευρες απώλειες». Και στα ολιγαρχικά καθεστώτα δεν υπάρχει «συγνώμη» αλλά το: «καλά να πάθεις».
Νομίζω όμως πως ακόμα το πολίτευμά μας ονομάζεται Δημοκρατία.
Τώρα καλούμαι να ζήσω διαφορετικά. Μια διαφορετική ζωή, χωρίς ακοή, με κατεστραμμένα το μέλλον και τα όνειρά μου από τη μανιακή βία των ΜΑΤ, που ένας Θεός ξέρει τι εντολές είχαν.
Τουλάχιστον πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω, το: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»…»
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
Κυριακή 3 Ιουλίου 2011
Mojo Rising...
December 8, 1943 – July 3, 1971
Rest In Peace Mr Mojo
Εξέθεσε τον εαυτό σου
στους μεγαλύτερους φόβους σου. Μετά απ' αυτό ο φόβος δεν έχει πια δύναμη. Και ο
φόβος για την Ελευθερία θα συρρικνωθεί και θα εξαφανιστεί. Τότε θα είσαι Ελεύθερος..
στους μεγαλύτερους φόβους σου. Μετά απ' αυτό ο φόβος δεν έχει πια δύναμη. Και ο
φόβος για την Ελευθερία θα συρρικνωθεί και θα εξαφανιστεί. Τότε θα είσαι Ελεύθερος..
Jim Morisson
Σάββατο 2 Ιουλίου 2011
Xoris Logia...
There Is Hope After All....
origial source here http://www.dailymotion.com/magiconteam
song: Massive Attack - Paradise Circus
Italian subs from here http://www.real-democracy.gr/it/announcement/la-fine-della-paura
Italian subs from here http://www.real-democracy.gr/it/announcement/la-fine-della-paura
Dammi un po’ il tuo scudo
Dai, dammelo, poi te lo ridò
Per avviare una relazione, dai!
Me lo dai e te lo ridò
E allora dammi qualcos’altro, che ne so? Un piccolo manganello magari?
Guardateci bene…che ve né pare? Siamo incappucciati?
Guardate ai nostri visi. Siamo i vostri padri, le vostre madri
Avete reso i vostri genitori orgogliosi, bravi!!!
Non avete genitori che prendono la pensione?
Visto che ridi, se ti consideri bravo, togliti il casco e unisciti a noi
E’ fresco, prendi, dai, dai!
LADRI!!! LADRI!!!
CAMBIA!
SVEGLIATI!
TRASFORMATI!
(Non vi provochiamo, andate via!)
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
FERMIAMO I PAGAMENTI
DI TUTTO
F.M.I., BANCHE,
LUCE,TELEFONO, ACQUA
CELLULARI, TANGENZIALE, AUTOSTRADA, METROPOLITANA
TASSE
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
( Ribellatevi! I politici ci hanno traditi)
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
(Traditori)
(Grecia in Vendita, Sorry, non per me ma per la mia povera mammina)
RIFLETTI!
SE DOMANI SMETTIAMO DI USARE…
I SOLDI CHE LORO STAMPANO…
CHI FALLIRA’?
DISOBBEDISCI!
FERMIAMO I PAGAMENTI DI TUTTO
(Lottiamo per la vittoria,cioè la caduta del governo insieme ai Memorandum. I suoi debiti e tutte le misure antipopolari che ha approvato)
TASSE
QUELLI CON GAS, LACRIME E SANGUE
E TU CON CERVELLO E CON CUORE
RIFLETTI!
(Piazza Syntagma(della Costituzione)
“piazza dei lacrimogeni”)
SE DOMANI SMETTIAMO DI USARE…
I SOLDI CHE LORO STAMPANO…
CHI FALLIRA’?
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
FERMIAMO I PAGAMENTI
DI TUTTO
F.M.I., BANCHE,
LUCE,TELEFONO, ACQUA
CELLULARI, TANGENZIALE, AUTOSTRADA, METROPOLITANA
TASSE
Dai, dammelo, poi te lo ridò
Per avviare una relazione, dai!
Me lo dai e te lo ridò
E allora dammi qualcos’altro, che ne so? Un piccolo manganello magari?
Guardateci bene…che ve né pare? Siamo incappucciati?
Guardate ai nostri visi. Siamo i vostri padri, le vostre madri
Avete reso i vostri genitori orgogliosi, bravi!!!
Non avete genitori che prendono la pensione?
Visto che ridi, se ti consideri bravo, togliti il casco e unisciti a noi
E’ fresco, prendi, dai, dai!
LADRI!!! LADRI!!!
CAMBIA!
SVEGLIATI!
TRASFORMATI!
(Non vi provochiamo, andate via!)
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
FERMIAMO I PAGAMENTI
DI TUTTO
F.M.I., BANCHE,
LUCE,TELEFONO, ACQUA
CELLULARI, TANGENZIALE, AUTOSTRADA, METROPOLITANA
TASSE
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
( Ribellatevi! I politici ci hanno traditi)
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
(Traditori)
(Grecia in Vendita, Sorry, non per me ma per la mia povera mammina)
RIFLETTI!
SE DOMANI SMETTIAMO DI USARE…
I SOLDI CHE LORO STAMPANO…
CHI FALLIRA’?
DISOBBEDISCI!
FERMIAMO I PAGAMENTI DI TUTTO
(Lottiamo per la vittoria,cioè la caduta del governo insieme ai Memorandum. I suoi debiti e tutte le misure antipopolari che ha approvato)
TASSE
QUELLI CON GAS, LACRIME E SANGUE
E TU CON CERVELLO E CON CUORE
RIFLETTI!
(Piazza Syntagma(della Costituzione)
“piazza dei lacrimogeni”)
SE DOMANI SMETTIAMO DI USARE…
I SOLDI CHE LORO STAMPANO…
CHI FALLIRA’?
CAMBIA! SVEGLIATI! TRASFORMATI! DISOBBEDISCI!
FERMIAMO I PAGAMENTI
DI TUTTO
F.M.I., BANCHE,
LUCE,TELEFONO, ACQUA
CELLULARI, TANGENZIALE, AUTOSTRADA, METROPOLITANA
TASSE
LA FINE DELLA PAURA!!!
(NO!!!)
(NO!!!)
Alites Roufianoi Dimosiografoi...
Πρωταγωνιστές και κομπάρσοι μιας τραγωδίας
Πήρε λοιπόν ο καθένας μας τη θέση του και παρακολουθεί. Γι άλλη μια φορά θεατής της δικής του ιστορίας.
Μόνο που τώρα συνειδητοποιεί μάλλον πως βλέπει καλύτερα. Σαν να καθάρισαν τα μάτια του και βλέπει επιτέλους τα πράγματα ξεκάθαρα, ξεφούσκωτα, ρεαλιστικά.
Αντιλαμβάνεται πως ζούσε σε μια φούσκα και τώρα αυτή έσκασε αφήνοντας τον μετέωρο.
Οι αξιότιμοι αντιπρόσωποι του που υπόσχονταν λαγούς με πετραχήλια όχι μόνο δεν του έδωσαν τίποτα αλλά του πήραν ύπουλα αυτά που με κόπους χρόνων κατέκτησε.
Τον κατάντησαν 50 χρονών κ απολυμένο, με 3 στόματα να θρέψει. 30 χρονών άνεργο να ζητιανεύει από τους γονείς του. 70 χρονών με 300 ευρώ σύνταξη. Φοιτητή που μπαίνει πολλές φορές στο αμφιθέατρο για να τον διδάξουν κάτι σοβαροφανείς καραγκιόζηδες με γραβάτες που τρώνε κ πίνουν για χρόνια στο πλευρό των κυβερνήσεων. Μαθητή που δεν ξέρει ποιο δρόμο να διαλέξει. Μικρές ιστορίες της καθημερινότητας μας, αυτής που τόσο καλά ξέρουμε και τόσο πολύ σιχαθήκαμε. Τους πιστέψαμε αβασάνιστα και μας λήστεψαν. Μας κατέστρεψαν μέχρι και την αξιοπρέπεια μας, ατ! ομική και εθνική. Και τώρα φωνάζουμε όλοι, ουρλιάζουμε σαν τρελοί στις πλατείες μπας κ μας ακούσουν. Αλλά αυτοί συνεχίζουν να μην ακούν…
Και μαζί μ αυτούς φυσικά δεν ακούτε κ εσείς, κύριοι δημοσιογράφοι, Ναι εσείς, εσείς που καμίας εκτίμησης δεν χαίρετε πλέον από τον κόσμο, πρέπει να καταλάβετε πως φταίτε. Φταίτε γιατί ξέρετε τους συστηματικούς κλέφτες της πολιτικής και δεν τους καταγγέλλετε δημόσια. Φταίτε που παρουσιάζετε μόνο ό, τι συμφέρει και όχι ό, τι αξίζει. Που οι πιο χονδροειδείς αμερικανιές φιγουράρουν στα κανάλια σας ως πρότυπα. Που παραποιείτε την ιστορία, που μοντάρετε, που κόβετε και ράβετε τις ειδήσεις στα μέτρα των πολιτικών, των εταιριών, των διαφημιστών.! Η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο. Μαζί τα μαγειρεύετε και τα τρώτε καθημερινά. Ντροπή σε όλους σας, συνολικά…
Και κάπως έτσι, φτάσαμε όλοι μαζί μέχρι τον πάτο. Ο κόσμος βέβαια συνέρχεται από τη νάρκωση στην οποία τον είχατε βυθίσει για χρόνια. Ακούστε τη φωνή του και είτε φύγετε γρήγορα είτε αλλάξτε ριζικά. Δεν αντέχεται άλλο η βρωμιά σας, η υπομονή μας εξαντλήθηκε…
Σημείωση: δεν είμαστε εγκληματίες, ακραίοι, ταραχοποιοί. Μην προσπαθήσετε να μας βάλετε τέτοιες γελοίες ετικέτες.
Είμαστε νέοι, συνειδητοποιημένοι, στοιχειωδώς λογικοί και κυρίως εξοργισμένοι. Γι αυτό μην μας ψάξετε, βρισκόμαστε πλέον παντού κ έχουμε χάσει την ψυχραιμία μας και τις αναστολές μας…
Πήρε λοιπόν ο καθένας μας τη θέση του και παρακολουθεί. Γι άλλη μια φορά θεατής της δικής του ιστορίας.
Μόνο που τώρα συνειδητοποιεί μάλλον πως βλέπει καλύτερα. Σαν να καθάρισαν τα μάτια του και βλέπει επιτέλους τα πράγματα ξεκάθαρα, ξεφούσκωτα, ρεαλιστικά.
Αντιλαμβάνεται πως ζούσε σε μια φούσκα και τώρα αυτή έσκασε αφήνοντας τον μετέωρο.
Οι αξιότιμοι αντιπρόσωποι του που υπόσχονταν λαγούς με πετραχήλια όχι μόνο δεν του έδωσαν τίποτα αλλά του πήραν ύπουλα αυτά που με κόπους χρόνων κατέκτησε.
Τον κατάντησαν 50 χρονών κ απολυμένο, με 3 στόματα να θρέψει. 30 χρονών άνεργο να ζητιανεύει από τους γονείς του. 70 χρονών με 300 ευρώ σύνταξη. Φοιτητή που μπαίνει πολλές φορές στο αμφιθέατρο για να τον διδάξουν κάτι σοβαροφανείς καραγκιόζηδες με γραβάτες που τρώνε κ πίνουν για χρόνια στο πλευρό των κυβερνήσεων. Μαθητή που δεν ξέρει ποιο δρόμο να διαλέξει. Μικρές ιστορίες της καθημερινότητας μας, αυτής που τόσο καλά ξέρουμε και τόσο πολύ σιχαθήκαμε. Τους πιστέψαμε αβασάνιστα και μας λήστεψαν. Μας κατέστρεψαν μέχρι και την αξιοπρέπεια μας, ατ! ομική και εθνική. Και τώρα φωνάζουμε όλοι, ουρλιάζουμε σαν τρελοί στις πλατείες μπας κ μας ακούσουν. Αλλά αυτοί συνεχίζουν να μην ακούν…
Και μαζί μ αυτούς φυσικά δεν ακούτε κ εσείς, κύριοι δημοσιογράφοι, Ναι εσείς, εσείς που καμίας εκτίμησης δεν χαίρετε πλέον από τον κόσμο, πρέπει να καταλάβετε πως φταίτε. Φταίτε γιατί ξέρετε τους συστηματικούς κλέφτες της πολιτικής και δεν τους καταγγέλλετε δημόσια. Φταίτε που παρουσιάζετε μόνο ό, τι συμφέρει και όχι ό, τι αξίζει. Που οι πιο χονδροειδείς αμερικανιές φιγουράρουν στα κανάλια σας ως πρότυπα. Που παραποιείτε την ιστορία, που μοντάρετε, που κόβετε και ράβετε τις ειδήσεις στα μέτρα των πολιτικών, των εταιριών, των διαφημιστών.! Η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο. Μαζί τα μαγειρεύετε και τα τρώτε καθημερινά. Ντροπή σε όλους σας, συνολικά…
Και κάπως έτσι, φτάσαμε όλοι μαζί μέχρι τον πάτο. Ο κόσμος βέβαια συνέρχεται από τη νάρκωση στην οποία τον είχατε βυθίσει για χρόνια. Ακούστε τη φωνή του και είτε φύγετε γρήγορα είτε αλλάξτε ριζικά. Δεν αντέχεται άλλο η βρωμιά σας, η υπομονή μας εξαντλήθηκε…
Σημείωση: δεν είμαστε εγκληματίες, ακραίοι, ταραχοποιοί. Μην προσπαθήσετε να μας βάλετε τέτοιες γελοίες ετικέτες.
Είμαστε νέοι, συνειδητοποιημένοι, στοιχειωδώς λογικοί και κυρίως εξοργισμένοι. Γι αυτό μην μας ψάξετε, βρισκόμαστε πλέον παντού κ έχουμε χάσει την ψυχραιμία μας και τις αναστολές μας…
Apo tin selida tou ALTER opou egine i epithesi...
O Polemos Xekinise...
Dialekste Plevra...
Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
Meres Paraxenes...
Κάποτε θα σε ρωτήσει ΜΑΤατζή το παιδί σου,τι έκανες στο Σύνταγμα;
Να του πεις την αλήθεια ΜΑΤατζή.
Ότι το ξεπουλούσες...
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΒΡΩΜΑΕΙ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ...
ΨΩΦΟ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟ ΠΟΝΟ...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)